Piątek 2.

This is your life, this is your time. What, if the flame won't last forever? 

 Usiadłam w mojej pierwszej ławce spojrzałam na tę mroczną stronę biurka nauczycielki. Teraz pokrywa ją brązowa, olejna farba. Wcześniej uczniowie pisali na niej teksty od serca, w stylu "koty liżą masło". Sama dopisałam tam małym druczkiem "be vege". Jakiś czas temu pojawił się tekst, który umieściłam na początku. Nie wiedzieć czemu zapadł mi w pamięć.
 Uczyłam się przez całą noc i położyłam spać dopiero o piątej. Wiecie.. przyśnił mi się Pan S. Nie był to jakiś szczególny sen, po prostu przemknął mi przez głowę i zniknął w gęstwinie innych. Zapomniałam. To tylko moja głupia imaginacja.
 Dzień minął mi spokojnie. Już w nocy postanowiłam sobie, że się ogarniam i jak na razie idzie mi dobrze. Przemyślałam wszystko.
 Będę wstawała o piątej, myła głowę i ćwiczyła. Mój pierwszy posiłek zjem w szkole, na długiej przerwie i będzie składał się z a) bułeczki fińskiej (111) we wtorki i czwartki, kiedy mam po siedem lekcji i b) małego jabłka (80) w pozostałe dni. Na sprawdziany będę uczyła się w weekendy, a lekcje odrabiała zaraz po szkole. Po powrocie do domu będę piła świeżo wyciśnięty sok, a kalorie liczyła jako 3/4 kalorii owoców i warzyw, z których został zrobiony.  Potem będę miała dwie godziny treningu kardio, czas na powtórzenie lekcji, a potem na czytanie i komputer. Kolację będę jadła tylko w "jabłkowe" dni, natomiast w pozostałe ograniczę się do 100 kcal z orzechów i nasion.
___________
resztę dopiszę potem, idę na rower :3

Piątek.

Na najlepsze rzeczy czeka się najdłużej i cierpi najwięcej.  

Po drugiej. Siedzę przed komputerem w różowej piżamce i z pełnym brzuchem. Już 19 kwietnia. Kolejny gruby miesiąc. Nie rozumiem. Staram się, naprawdę. Codziennie wstaję z myślą, że dam radę. Na śniadanie jem jabłko, w szkole piję wodę albo kupuję batonik musli. W domu jadam owoce i owsiankę. Czasami zjem gołąbka z ryżem. Albo fasolkę. Mam ochotę na fasolę, potrzebuję białka. Jem po 18, ale to tylko dlatego, że chodzę spać grubo po północy, a wiadomo, że im później, tym silnej woli mniej. Piję dużo wody, ćwiczę. Dlaczego nie chudnę? Jaki jest tego powód?
Może wszechświat nie chce, żebym schudła. Może wtedy moje życie będzie dobre, a ja sama będę szczęśliwa. Wszędzie widzę mój tłuszcz, na każdym kroku. Jak wylewa się spod spodni i faluje na ramionach. Widzę moje szczupłe koleżanki i przeklinam dzień, w którym rodzice postanowili, że utuczą mnie, bym czasami nie była ładna.
Słońce dotyka swoimi promieniami mojej bladej twarzy, a ja czuję jego ciepło. To tak, jakby ktoś dotykał mnie cienkim, rozgrzanym do czerwoności kawałkiem metalu i rysował na mojej cerze pajęczynkę niewidzialnych zmarszczek, które ujawnią się dopiero za kilka lat. Nie, dzisiaj filtr 36 SPF nie wystarczy. Potrzebuję więcej. Nie cierpię lata. Liczyłam na przynajmniej dwa miesiące chowania się za swetrami i wiosenną kurtką, a tu proszę. Tegoroczna wiosna nie przyszła, zostawiając mnie w cienkim sweterku i dwudziestoma kilogramami tłuszczu, których nie chcę.
Muszę starać się bardziej. Pieprzyć zdrowie. Motylkowi nie wolno zjeść owsianki i dwóch ryżowych gołąbków. Powinnam schować to wszystko do woreczka i zadowolić się wodą, powietrzem i ćwiczeniami. Albo ziarnem soli, czy ząbkiem czosnku, czymkolwiek, co jest małe i leciutkie. Powinnam kroić wszystko na milion części i powoli wkładać je do ust, delektując się każdym kęsem. Jedzenie to narkotyk. Uszczęśliwia mnie na chwilę, ale wbija w podłogę na znacznie dłużej. Otumania umysł i spowalnia myślenie. Mój organizm zajęty jest trawieniem, a nie odrabianiem lekcji. Moje myśli są zamglone, zasnute pajęczymi nićmi, niepełne, krótkie i przezroczyste. Tylko i wyłącznie dlatego, że tak jest bezpieczniej.
Chcę poczuć to wszystko. Dotyk delikatnego materiału nowych, pięknych ubrań. Samozadowolenie. Wolność. Dumę. Chcę uśmiechnąć się do swojego odbicia i swoich wrogów. Zatańczyć, latać, biec przez całą godzinę, włożyć do szkoły krótkie spodenki i rozbierać się w szatni przy koleżankach. Chcę być tak perfekcyjna, jak jeszcze nikt. Muszę pracować, muszę poczuć ból, bo jeśli nie czujemy bólu, nie czujemy życia.

Poniedziałek.

 A zatem będę szczęśliwa i smutna, wniebowzięta i zrozpaczona, bezpieczna i zlękniona, kochana i odrzucona, cierpliwa i rozdrażniona, spokojna i dzika, pełna i pusta... Wszystko to będę czuła. Wszystko będzie moje

Pięknie, pięknie tak nie dawać znaku życia przez tydzień. Z dietą.. ee.. pomińmy ten temat. Chwała, że zaczęłam ćwiczyć.
Ostatnio dni mijają mi na pisaniu z My Friend i czuję się z tym dobrze. Mówiąc "My Friend" mam na myśli tego z gitarą. Mam za sobą bardzo miły dzień. Pierwszy raz od naprawdę długiego czasu nie zrobiłam kreski na powiekach. Uznałam, że bez niej też jest okej.
W szkole miło i spokojnie. Starałam się nie zwracać uwagi na byłe friends. Sporo chłopców wróciło z krótszymi włosami po weekendzie. Chłopcy, nie róbcie tego! Dłuższe włosy są super. Na korytarzach zakwitła plaga nowiutkich vansów i conversów, a z moich upatrzonych już, bordowych za kostkę, przerzuciłam się na sama-nie-wiem-czego-chcę. Dostałam dwóję ze sprawdzianu z matmy(u nas dwa to dobra ocena, wiec yeah) i w miarę dobrze poszedł mi sprawdzian z PP, na który praktycznie się nie uczyłam.
Po czterech godzinach snu w nocy, mogę stwierdzić, że trzymam się nieźle. To przez to, że biegałam dzisiaj po szkole. Endorfiny i te rzeczy, lepsze niż mocna, czarna, niesłodzona. Nie mam za bardzo weny na pisanie, ani żadnych głębokich przemyśleń. Piszę tu po to, żeby powiedzieć że wszystko u mnie okej.
Jutro sprawdzian z historii i francuski (brrr) Enjoy!

Poniedziałek.

Tu pierwszy zginę, jeśli niebo się zawali. 

Poniedziałek poszedł mi dobrze. W miarę dobrze.
Wstałam, ogarnęłam się, zjadłam jabłko.
Pojechałam do szkoły, napisałam sprawdzian z matmy, wróciłam ze szkoły. Zjadłam naleśniki, pomarańczę i owsiankę. Poszłam spać, wstałam, wypiłam sok owocowo warzywny i wywęszyłam trochę słodyczy. Poćwiczyłam, zrobiłam trening ABS.

Dzisiaj chciałabym napisać o czymś, co  wczoraj bardzo mnie zabolało.
Bo mam teraz kolegę, wiecie i on generalnie interesuje się muzyką. Ma gitarę, whatever. I kiedy pisaliśmy powiedział, że powinnam przeczytać książkę o Gunsach, to będzemy mogli sensownie porozmawiać. Jak cios w serce. Okej, przyznaję bez bicia, jestem muzycznym ignorantem, mam słuch muzyczny na poziomie paprotki, nie znam się na muzyce za cholerę i jakoś nie za bardzo palę się do tego żeby to zmienić. Cóż, prawda jest taka, że teraz absolutnie każdy interesuje się muzyką. Oczywiście podziwiam wszystkich którzy śpiewają, albo grają na jakimś instrumencie (mi pewnie ciężko byłoby ogarnąć trójkąt). Chodzi mi po prostu o to, że wydaje mi sie, że mój kolega uważa, że jeśli nie jestem wielkim fanem muzyki (nieważne w jakiej postaci) to nie mam żadnych zainteresowań i ogólnie życia. Takie odniosłam wrażenie, po prostu.
I nie jest tak, że nie słucham muzyki :) Moja playlista składa się z mieszanki muzyki klasycznej, instrumentalnej,popularnej, rockowej i cholerawiejakiej i jest mi z tym dobrze. LOL i wkurzają mnie natchnione i głębokie nastolatki słuchające natchnionych starych zespołów. Tak na pokaz. Coby ludzie nie myśleli, że są fankami Justina, czy coś.
Eh, jak zwykle źle się wyraziłam i połowa czytelników źle mnie zrozumie :) Lubię muzykę, ale żeby to ona nadawała sens mojemu życiu.. to aż tak nie.
Czym się zatem interesuję? Dobre pytanie. Wszystkim i niczym. Może zacznijmy od tych oczywistych rzeczy.. zdrowym lajfstajlem :3, weganizmem, ćwiczeniami, bieganiem. Wiem co jeść, jak chce się nabrać masy mięśniowej, wiem i zdaję sobie sprawę z tego, że zwierzątka na dużych fermach cierpią. Jak tylko zrobi się cieplej zacznę biegać. Poza tym.. gotowaniem. To w jakimś stopniu wiąże się z weganizmem, ale wiem na przykład jak upiec kaczkę czy zrobić babeczki. Były czasy, kiedy namiętnie oglądałam kanały kulinarne :3 Oczywiście zdrowym odżywianiem. Poza tym czytam, lubię antyutopie i te normalne, niefilozoficzne książki. Ostatnio faza na Szekspira. Przypadkowa poezja internetowa, moja wielka miłość. W niewielkim stopniu fotografia, bo generalnie uwielbiam uwieczniać chwile, a fakt faktem, że mam aparat tylko w telefonie, to już inna sprawa :) Rozwojem osobistym, zainteresowanych odsyłam tutaj: http://michalpasterski.pl/. Szczerze, to lubię też czytać o ufo i różnych dziwnych zjawiskach :3 Były czasy kiedy spędzałam całe dnie na tej stronie: http://www.paranormalium.pl/. Poza tym moda i uroda, tak całkiem mainstremowo. Regularnie odwiedzam te strony: http://www.alinarose.pl/, http://www.anwen.pl/, http://lookbook.nu/. Do tego Azją i tamtejszą kulturą, ale wiedzę na ten temat czerpię głównie z bloga i filmików Azjatyckiego Cukru :) (wiem, wiem, ignorantka ze mnie).
Zwykle jest tak, że przez parę dni mam na coś "fazę",a następnie emocje opadają i zajmuję się czymś innym. Chociaż, zawsze regularnie wracam do wszystkiego, co mnie interesuje. Nie myślcie sobie, że po prostu raz przeczytałam artykuł o UFO i od razu robię z siebie znawcę kosmosu :)
Wiele osób uważa, że jeśli ktoś ma aż tak wiele zainteresowań, to właściwie nie interesuje się niczym. Ja tak nie myślę. Nie chcę się ograniczać do jednej czy dwóch dziedzin, bo jest wiele więcej takich, które naprawdę mnie ciekawią i uważam że warto je zagłębiać. Może nie jestem wielkim znawcą każdej z nich, ale swoje wiem i podyskutować- podyskutuję.
Marzy mi się spotkanie osoby, z którą mogłabym pogadać o samorozwoju czy życiu z Singapurze, ale w kręgu moich zafascynowanych muzyką znajomych, jest to chyba niemożliwe. No cóż, nadzieja matką głupich :)
Ah, wybrałam już przedmioty, z których dodatkowo napiszę maturę- to geografia i WOS.
A jakie są Wasze zainteresowania? Macie jakieś nietypowe hobby? Jeśli tak, to piszcie :)

Czwartek

Świadomość wszystkich nas przemienia w tchórzy,
Rumiany odcień naszej stanowczości
Blaknie, pokryty bladą barwą myśli,
A przedsięwzięcia rozległe i ważkie
Z przyczyny owej w nurt wpadają kręty
I gubią imię czynów.

 Sytuacja mi się skomplikowała. Dość bardzo, a nawet bardziej.
 Od czego by tu zacząć.. Hm, może od czegoś prostego.         Od dzisiaj (sukces!) jestem na prawdziwej  diecie i czuję się z tym naprawdę super. Zjadłam tylko pomarańczę, jabłko i kawałek ciasta + podjadałam nasiona lnu po powrocie ze szkoły. Zrobiłam kilka ćwiczeń na ręce.
 Spałam tylko cztery godziny. Dzisiaj chciałabym położyć się wcześniej, ale znając życie, wyjdzie jak zwykle.
 O mojej sytuacji, może na pierwszy ogień moje friends. Cóż, jest tak, że żyjesz sobie z kimś w zgodzie i miłości, aż tu nagle, ten ktoś z dnia na dzień przestaje się do ciebie odzywać chujwieczemu. No szlag by człowieka trafił. Czy naprawdę wszystkie kobiety w moim otoczeniu muszą zachowywać się.. no jak kobiety? No i co, najpierw jedna, miesiąc potem druga i teraz w sumie nie wiem czy czekać na kolejne obrażone, czy co. Kurczę, no, to po prostu nie fair. Gdybym zabiła im obu ojców i zgwałciła psy(albo odwrotnie) to okej, mogłyby być złe, ale tak? Ale okej, zostawmy to. Jeśli ktoś nie chce się ze mną przyjaźnić, bo nagle stałam się niefajna, naprawdę, nie mam nic przeciwko. Ale nie to mnie boli, tylko fakt, że teraz inna moja przyjaciółka, która jest, no kurcze, synonimem wszelkiej zajebistości, uroku, dystansu do świata, zboczenia i samodzielnego myślenia jest teraz rozdarta między tamtą obrażoną a mną. Oh, nie, zaraz rozdarta to złe słowo. Ona.. No nie wiem, spędza z nią przerwy i w ogóle, a jak chcę się zbliżyć, to moja była przyjaciółka obrzuca mnie nienawistnym spojrzeniem. Jak tu żyć? Dzisiaj, na przykład, miałyśmy obie zwolnić się z wuefu i spędzić razem dwie godziny. Niestety, w szkole okazało się, że ta druga też ma zwolnienie i chyba wiadomo, kto dobrze się bawił, a kto siedział samotnie, patrząc na grające dzieci.
 Druga sprawa. Cóż, ostatnio zaprzyjaźniłam się z moim kolegą, jeszcze z gimnazjum. Piszemy sobie codziennie esemeski i widzimy się w pociągu. On zbiera się po koszu od mojej koleżanki, ale ostatnio znowu do niej pisze. Ja przekonuję go, żeby dał sobie spokój, a on nadal swoje. No ale nie ważne, chodzi o to, że on chyba.. ee.. pociąga mnie seksualnie. No cóż, nie żeby z nim być, czy coś, ale tak się przelizać, to w sumie czemu nie. Boje się że kiedyś na imprezie rzucę się na niego, albo powiem coś niewłaściwego i zniszczę naszą przyjaźń.
Tak, jest seksi, ma długie, kręcone włosy i gitarę elektryczną.
Paliłam trawkę w poniedziałek ^^ Własnie z nim. Jak na pierwszy raz.. cóż, całkiem okej. Chodziłam w kółko i gadałam od rzeczy. Może nie była to "pizda życia", ale zawsze jakieś nowe doświadczenie i zawsze jakiś pierwszy raz :)

Paula, dziękuję. Dzięki Twojemu komentarzowi ogarnęłam dupę i pierwszy raz od naprawdę długiego czasu nie zawaliłam.

Niedziela.

 „Drzewa umierają inaczej niż ludzie. Drzewa wyglądają tak, jak gdyby cieszyły się własną śmiercią. Wprawdzie potem będzie wiosna i one odkwitną znowu, ale ty wiesz, że nigdy nie można mieć pewności. No i skąd o tym mogą wiedzieć drzewa? Dla nich pa pewno każda jesień jest ostatnia.”

Czy wydaje Wam się czasem, że wszyscy otaczający Was ludzie, to idioci? Mi owszem. Nawet częściej niż czasem, non stop. Ludzie nie myślą. Idą do kościoła, wymarznąć się za wszystkie czasy, tylko po to, by mieć pewność, że po śmierci trafią do nieba. Lecą bezmyślnie jak ćmy do świecy, a potem dziwią się, że rozbijają się o szybę. Próbują być "normalni" przez co tracą samych siebie. 
Ludzie to dla mnie.. cóż, takie zwierzątka. Głupiutkie i merdające ogonkiem, kiedy kupi im się batonika albo napisze wypracowanie. Kilka normalnych  osób, które znam, dziwą się, dlaczego jestem dla nich miła, skoro i tak uważam ich za idiotów. Dobre pytanie. Jeśli kotek przymila Wam się do nogi, kopiecie go? 
 Okej, dosyć tej filozoficznej sieczki. Zawaliłam dzisiaj dietę, ale nie jestem tym jakoś szczególnie przejęta. Nie próbowałam popełnić samobójstwa, nie rozbiłam żadnego związku, nie wydłubałam sobie serca łyżeczką. To duży sukces. 
 Cały weekend przeleżałam w łóżku. Wstawałam tylko po to, żeby iść zjeść i posiedzieć chwilę na kompie. Napisałam rozprawkę dla koleżanki, poza tym nie zrobiłam nic. 
 W piątek o dwudziestej drugiej ubrałam się w dres i poszłam biegać. Udało mi się biec całe 35min. bez przerwy i to całkiem konkretnym tempem. W sobotę podobnie. Dzisiaj wysmarkałam już chyba pięć paczek chusteczek. 
 Przez cały weekend o dziwo nie miałam żadnych szczególnych wahań nastroju, które towarzyszą mi już od dłuższego czasu. Wpadam w stan euforii, by za kilka godzin chcieć podciąć sobie żyły. I tak egzystuję, raz na wozie, raz pod. Współczuję moim rodzicom i znajomym. Gdybym musiała spędzać czas z kimś takim jak ja, pewnie bym oszalała. 

Piątek.

Czasami to, co najbardziej prawdziwe, dzieje się tylko w wyobraźni. Wspominamy tylko to, co nigdy się nie wydarzyło.

Mam naprawdę masę nauki, ale co tam, napiszę wpis.
Śnieg spada delikatnie na ziemię, która zamarza czując jego chłód. Trawy i drzewa śpią, nie chcą wiedzieć. To tak jakby dobrowolnie umierały. Lepiej umrzeć, czy cierpieć? Po zimie zawsze nadchodzi wiosna. Po deszczu łezkach błyska tęcza i wszystko jest dobrze.
Nie trzymam się ostatnio najlepiej, mam wahania nastroju. Ciężko jest mi się uśmiechać. Ale bywają chwile, gdy jest dobrze, takie jak ta. Ostatnio nie wydarzyło się u mnie nic ciekawego. Dwudziesty drugi marca, moje urodziny. Postaram się uśmiechać w szkole, obiecuję.
Kupiłam ostatnio bardzo dużo nowych ciuchów. Nie mam pojęcia skąd moi rodzice biorą pieniądze, ale robią to dobrze. Zamówiłam sobie dzisiaj glany. Kupiłam opakowanie merci, ale przed szkołą dokupię jeszcze jedno. Przezorny zawsze ubezpieczony. Pan S. powiedział mi kiedyś, że jestem przezorna. W chwilach takich jak ta potrafię cieszyć się tym, że przez jakiś czas go znałam. Nic poza tym. Żadnych wspomnień, żyletek, nic. Jeśli taki nastrój utrzyma mi się przez cały jutrzejszy dzień, będzie naprawdę super.
Może dieta, odchudzanie i te rzeczy to na razie nie moja bajka, ale zaczęłam jeść naprawdę zdrowo. Na śniadanie zjadłam wafla ryżowego, dwie rzodkiewki i pomidora, na drugie śniadanie owsiany batonik musli, na lunch(wróciłam wcześniej ze szkoły:3) porcję owsianki, na obiad też. Kolacja to sok z: ananasa, dwóch jabłek,dwóch marchewek, trzech pomarańczy i jednej cytryny. Nie potrafię obliczyć jego kaloryczności.
W domu już tylko babcia proponuje mi owsiankę z mlekiem. Dodam, że zwykle po prostu gotuję płatki owsiane w osolonej wodzie, przecedzam i wcinam (love owsianka). Rodzice zaakceptowali mój weganizm. Kocham być weganką. Dostanę od koleżanek koszulkę propagującą weganizm i mam udawać zaskoczenie. Love.
W najbliższym czasie (lub dalszym) mamy zamiar wziąć z kolegą LSD. Nie wiem jak to będzie, ale zawsze chciałam tego spróbować. Teraz mam okazję.
Hot seventeen!

Niedziela.

Dni mijają szybko, życie jest krótkie. 

Nie pamiętam, kiedy ostatnio pisałam. Dawno temu.
Jest okej. Jak tak teraz siedzę, piszę z kolegą i słucham muzyki. To jedna z tych krótkich chwil, w których jest okej.
Biegałam dzisiaj, dłużej niż zwykle. Kilka dni czekałam na dzień, w którym polne drogi będą suche. A teraz pada śnieg. Pięknie. Lubię ten ból w płucach, wiatr uderzający mnie w nos i wolną przestrzeń, która mnie otacza. To tak jakbym była tylko ja i mój świat, bez kartkówek z fizyki i małych płaczących księżniczek.
Jem ostatnio, dużo.
Przeszłam przez fazę makaronu w zeszłym tygodniu, niejedzenia śniadań w tym i jedzenia owsianki przez cały dzień w ostatnich dniach. Życie powoli ze mnie ulatuje, czuję to. Niedługo się wykończę i mnie nie będzie.
Smutno mi ostatnio. Miewam huśtawki nastroju i myśli samobójcze. Od pięciu dni męczy mnie migrena. Ból jest nie do zniesienia, mam ochotę wydrapać sobie mózg, pociąć każdy kawałek mojej skóry i wyrwać paznokcie kombinerkami. Patrzę na spadający śnieg i zastanawiam się co jest ze mną nie tak. Przytrafiają mi się takie głupie rzeczy.
Ostatnio, na przykład. Czwartek, piąta lekcja, matma. Spaliłam się ze wstydu i zapadłam pod ziemię, a potem wróciłam do świata żywych, by dalej egzystować. Łukasz i jego kolega pisali poprawę na naszej lekcji. Pani na chwilę wyszła. Cisza. Nagle moja koleżanka do mnie, na cały głos, który z nich to ten chłopak, który mi się podoba i czy to ten w zielonej bluzie. Co za upokorzenie.
Mam ochotę na pyszną, słoną owsiankę.
Tak bardzo chciałabym umieć się starać.

Wtorek.

Jeżeli dadzą ci papier w linie, pisz w poprzek.

Milion lat temu, kiedy ostatnio tutaj pisałam, było dobrze. 

Teraz jest.. teraz też jest w sumie dobrze. Pomijając fakt, że podłoga w moim pokoju jest zawalona śmieciami. Nie mogłam znaleźć miotły. Trudno. Mama przyjdzie z pracy, to pozamiata. 

W zeszłym tygodniu niestety nie dałam rady napisać ani jednego posta. Cały tydzień miałam zawalony nauką. Przejebane. Ten tydzień będzie podobny, tyle że odpuściłam sobie pierwsze dwa dni. Jestem chora, a chusteczki są wszędzie. Jutro muszę wrócić do szkoły. Tak bardzo nie chcę. Chcę, lubię szkołę. Trzeba się uczyć i spać po 4 godziny dziennie, ale jest fajnie. Tyle zabawy.

W sumie, od poniedziałku do piątku jadłam skromnie i nawet trochę ćwiczyłam. W weekend jak zwykle żywiłam się słodyczami i frytkami. To już chyba taka moja tradycja - głodować przez cały tydzień, kiedy mam masę stresu, nauki i zajęć, a jeść w dni wolne, kiedy mogę leżeć na dupie i nie nie robić. To takie dołujące. Poza tym, nie robię zupełnie nic, żeby to zmienić. Muszę zacząć organizować sobie weekendy. Najwyższy czas. Jeśli tak dalej pójdzie, będę wyglądała jak wieloryb. Już wyglądam. Czuję jak tłuszcz wędruje sobie po moim wnętrzu i nawilża skórę. 

Właśnie skończyłam malować paznokcie na szaloną cytrynę. Zwykle nie noszę takich odblaskowych kolorów. Ale któż nie kocha zmian?
Ja kocham, dlatego czym prędzej muszę zmienić moje nawyki żywieniowe i zacząć jeść jak przystało na osobę, która się odchudza. Chudość to klucz do szczęścia. Szczupłe dziewczyny jedzą słodycze na przerwach, mają chłopaków i noszą dopasowane ciuchy. Szczupłe dziewczyny nie muszą udawać, że są szczupłe, chowając się pod dużymi ciuchami. Szczupłe dziewczyny są szczupłe w stroju kąpielowym. Wychodzą na słońce, są szczęśliwe i nie muszą się martwić zmarszczkami powstającymi wskutek działania promieni UV. Żyją.

Ten post jest wybitnie bez sensu. Anastazjo, ogarnij.

Sobota.

Miłość może uczynić Cię najszczęśliwszą osobą na Ziemi; sprawić, że z niecierpliwością będziesz wyczekiwać kolejnego dnia.
Jednak potrafi też wycisnąć łzy bólu; strącić Cię na dno rozpaczy. 
Zabija Cię zarówno wtedy, gdy Cię spotka, jak i wtedy, kiedy Cię omija.

Dzisiaj czuję się zdecydowanie lepiej. Cieszę się, że moja złość tak szybko przeszła.
W weekend mam tak, że lubię więcej zjeść. Tak więc dzisiejszy bilans jest trochę bardziej treściwy niż zwykle.
Śniadanie: trzy wafle ryżowe wieloziarniste + dwie łyżeczki dżemu truskawkowego.
Obiad: dwa ziemniaki, starta marchew,surówka z kiszonej kapusty i ok. dwie łyżki buraczków + oliwa z oliwek, na deser pomarańcza
Podwieczorek: owsianka na wodzie + banan + sok z dwóch małych jabłek i dwóch marchewek + kilka łyżeczek siemienia lnianego (swoją drogą jedzone prosto z woreczka smakuje trochę jak orzechy). Nie wiem czy zjem coś jeszcze. Chętnie zjadłabym ryż z sosem pomidorowym. Cóż, zobaczymy. Ćwiczyłam wczoraj. Muszę  wygospodarować sobie jakąś godzinę dziennie na ćwiczenia, bo zwariuję.
Nie mam dzisiaj żadnych głębszych przemyśleń. Prześladuje mnie opowiadanie które muszę napisać koleżance. Temat to "historia współczesnego Makbeta". Zupełnie nie wiem o czym mogłoby ono być. Macie jakieś pomysły? Powinnam ogarnąć w pokoju i odrobić lekcje na poniedziałek. Zacząć "Dziady".
Pewnie nie chce Wam się czytać o przebiegu mojego nudnego dnia. Opowiem Wam coś ciekawego. Ostatnio zaczęłam prowadzić zeszyt, w którym zapisuję moje wyobrażenie kolejnego dnia. Zapisuję jutrzejszą datę i po kolei opisuję wszystkie wydarzenia, które mogłyby mieć miejsce. To bezsensowne, bo zwykle i tak wszystko dzieje się zupełnie na odwrót, ale samo pisanie jest dość inspirujące, dlatego myślę, że warto. Nie mam pojęcia jak wpadłam na ten pomysł.
Hm, może napiszę jeszcze o mojej nowej "wielkiej miłości" i trochę o starej. Stara "miłość", Pan F, zaczął pokazywać się na przerwach z "dziewczyną". Gadają sobie. Na początku trochę się o to wkurzałam, ale teraz... cóż. Skoro F. jest idiotą i dogaduje się z jakąś laską, oznacza to, że ta laska też jest idiotką. Ave. Do tego ma połowę włosów czarnych i połowę tlenionych. Nie żebym była wredna, czy coś, ale: MWAHAHAHAHHA.
Moja nowa sympatia to Pan Ł. Tak, Łukasz, ma na imię Łukasz. Okej, więc Pan Ł. chodzi na mat-fiza, jest ode mnie starszy o rok. Zodiakalny wodnik, urodzony 26 stycznia,  numerologiczna szóstka, ma dwa lata starszego brata. Lubi jeździć na łyżwach, miał dużą imprezę osiemnastkową, ma słabą głowę, wyznaje ludziom miłość po alkoholu, nie ma dziewczyny. Boi się zagadać do osoby, która mu się podoba, jest zabawny, sympatyczny, ma oryginalne poglądy, jest lubiany i dziwny. Wiem to wszystko, mimo tego że on nie wie o moim istnieniu. Na dyskotece tańczył z jakąś laską, dobrze że nie poszłam. Poza tym podpierał ściany razem ze swoimi kolegami. Ah, własnie, cały czas chodzi ze swoim stadem. Dzisiaj rano dowiedziałam się że tamta dziewczyna tańczyła z każdym. Właśnie dotarło do mnie, jaka ze mnie idiotka. Zakochuję się, a kiedy ktoś pyta mnie czy chcę, żeby poznał mnie i mój obiekt westchnień, stanowczo odmawiam. Czego ja się, kurczę, boję. Przestałam się zachowywać jak baran, a zaczęłam jak ciota.

Piątek.

Jak tu nie być pesymistką?

Moi genialni rodzice uznali, że jednak nie zawiozą mnie na dyskotekę, bo jestem głupia, gruba, brzydka, nie powinnam nigdy się urodzić, szkoda, że za ich czasów nie było prezerwatyw, bo teraz przynajmniej nie mieliby problemu, jestem skończoną egoistką i się wywyższam, nie mam przyjaciół nie zasługuję na to żeby raz na pół roku iść na głupią szkolną dyskotekę bo to ogromny wydatek i straszny dyskomfort(bo przecież trzeba się wyspać!) są tacy zapracowani, powinnam im trochę pomóc, jestem niewdzięcznym nic nieznaczącym bachorem, który powinien się cieszyć że w ogóle ma gdzie mieszkać i co jeść. Bo ich hobby to obiecywanie czegoś, a potem odwoływanie. Mam ochotę coś rozwalić albo się pociąć, ale wiem, że wtedy byłoby jeszcze gorzej.
To nie fair. Nastawiłam się już psychicznie, że tam będę. Wszystkie dziewczyny zastanawiają się teraz pewnie, co ubrać i jak się pomalować, tylko ja nie mam tego problemu. Bo nie idę.
Ale to może znak, że nie powinnam tam iść. Jeszcze zobaczę coś, co mnie zrani. Albo w szkołę walnie meteor i wszyscy umrzemy. Takie rzeczy się zdarzają.
Od kilku miesięcy prześladuje mnie jakaś zła passa, co do wyjść gdziekolwiek. Zawsze coś. Zakupy nie, bo chora, przyjaciele nie, bo brak czasu i imprezy nie, bo rodzice. Jakby spędzenie weekendu poza domem było zarezerwowane tylko dla chudych i ładnych. Cóż. Muszę pogodzić się z faktem, że dopóki nie będę szczupła nie mam co liczyć na żadne wyjścia. Po co psuć ludziom humor swoją tuszą i niezdarnością? Założę się że gdybym nie musiała chodzić do szkoły, moje życie polegałoby na bezmyślnym dryfowaniu między łóżkiem, a komputerem. Zawsze gdy chciałabym wynurzyć nos z pokoju, świat zaczynałby się walić. To pewne. Nie zasługuję na życie. Mam się uczyć, jeść i spać.

Do tej pory zjadłam tylko jabłko. Jakoś nie mam ochoty żeby jeść, chociaż ssący ból w żołądku daje mi się we znaki. Ale to dobry rodzaj bólu, a poza tym- cierpienie uszlachetnia.

Czwartek.

Mam tyle do zrobienia. Zabijcie mnie.

Sprawdzian z polskiego, nauka na chemię, dramat(!) dla koleżanki, języki obce.
Kiedyś pisanie szło mi dobrze. Bardzo dobrze, bardzo, nie wiem, lekko. Teraz nic. Zero rymów, nawet brak tematu. Mam zamiar siedzieć do nocy i czekać na wenę. Weno, przybywaj!
Przez ostatnie kilka dni nie miałam czasu, żeby wchodzić na bloga. Jestem strasznie zawalona szkołą i tym, co na siebie wzięłam. Przyznam też szczerze, że w ogóle nie ćwiczyłam, ale za to pilnowałam diety.
Dzisiejszy bilans:
Śniadanie: -
Obiad: pomarańcza, kiwi, wafel ryżowy
podwieczorek: 3 wafle ryżowe, pomarańcza, 2x kiwi
Kolacja: porcja makaronu (ok 200kcal)

W Poznaniu niestety nie dałam rady kupić tofu. Na pocieszenie wzięłam ciemny ryż. Nawet go jeszcze nie próbowałam, a miałam to zrobić dzisiaj. Jutro też odpada, ze względu na dyskotekę, na którą nie wiem czy iść. Rodzice powiedzieli, że mnie zawiozą, ale boję się, że skończy się tak jak zwykle- czyli rozczarowaniem. Temat to college party. Naprawdę, mocno się waham. Z jednej strony, mogłabym spędzić czas z przyjaciółmi.. z resztą, zawiadomiłam już wszystkich, że idę. Ale jest jeszcze ta mroczna strona, w której to wychodzę na idiotkę i grubaskę bo nie tańczę, nie wyglądam, nie ubiorę się, nie będę się dobrze bawić bo nie lubię imprez z których wychodzę rozczarowana. Wszyscy wiemy, że pójdę tam z głupią nadzieją, że znajdzie mnie książę i odjedziemy na białym rumaku, a wyjdzie jak zwykle.

Siedemnasty stycznia 2012, pamiętam jak wczoraj.

Cicho, nic nie pamiętam. Przeszłość nie istnieje.
Oh, okej, kończę, mam tyle pracy.

Boję się żyć.

Niedziela.

"Księżniczko! Jesteś arystokratką. Pamiętaj...musisz być lekka i zwiewna, by temu rycerzowi, który uwolni Cię z wieży, nie załamały się ręce...albo nie padła kobyła."

 Czwartek: 1000 brzuszków, 40 damskich pompek, 100 przysiadów.
Piątek: 200 brzuszków.
Sobota:Nic
Niedziela: jeszcze nic.
Chyba muszę na nowo zdefiniować moje cele. Cel pierwszy: do końca maja ważyć 45 kilogramów. Wówczas albo stopniowo będę zwiększać kaloryczność posiłków, aż dojdę do około 1500 kcal na dzień, lub będę odchudzać się dalej, do co najwyżej 41 kilo. Cel drugi: lepiej zorganizować sobie czas, systematyczniej się uczyć i codziennie sprzątać w pokoju. Porządek jest definicją kontroli. Poprawić oceny, osiągnąć średnią powyżej 3,5 na drugie półrocze. Cel trzeci: przestać marszczyć się bez potrzeby, bo od marszczenia ryjka robią się zmarszczki, a ja chyba nie chcę mieć zmarszczek, prawda?
 Na jutro: projekt na wok, na wtorek sprawdzian z historii. Właśnie skończyłam sprzątać pokój i teraz powoli popijam sobie zieloną herbatę. Bilans z dzisiaj: trochę makaronu, koktajl/mus bananowo-pomarańczowo-jabłkowy i trzy cukierki. Lepiej nie będę zamieszczała na blogu tego co zjadłam wczoraj, bo  mogłabym Was kochane za bardzo zgorszyć. Powiem jedno: dobrze nie było. Chyba też dodam taki boczny pasek z każdym dniem lutego i będę tam zaznaczała jak mi poszło. Z trzydniowej głodówki zrobiła się jednodniowa- piątkowa. Głodować mam jeszcze zamiar w czwartek- umówiłyśmy się tak z koleżanką. W sumie to mogłabym nic nie jeść też we wtorek- nie będę musiała się uczyć, bo w środę jedziemy z klasą do Poznania na wykłady. Jeszcze zobaczę. Nie planuję już nic nie jeść do końca dnia, na śniadanie zjeść mus z tego, co będzie w kuchni, na obiad wafle ryżowe lub miseczkę zupy, jeśli będzie jakaś przyzwoita i bezmięsna.
 Przestałam liczyć kalorie. Sam fakt, że jestem weganką, mocno ograniczył mój jadłospis( wcześniej pozwalałam sobie np. na serek wiejski), dlatego chyba nie ma sensu kierować się w wyborze produktów wartością energetyczną. Na dniach postaram się uzupełnić moje zapasy o marchew, a kiedy będę w Poznaniu powęszę za serkiem tofu (jeśli któraś z Was jest z Poznania, to bardzo proszę o informację, czy i gdzie w okolicach starówki mogłabym znaleźć ten serek). Mam zamiar zacząć brać olej z wiesołka w kapsułkach.
 Cieszę się że nikt w domu nie zmusza mnie do jedzenia. Mam totalny luz, jeśli czegoś nie chcę jeść- nie muszę. Mama ograniczyła przynoszenie do domu słodyczy i tego, czego nie chcę. Dostaję codziennie dużo kasy, bo sama kupuję sobie jedzenie. Nierzadko można mnie zobaczyć na peronie z dwoma kilogramami marchwi i bananem na twarzy. Mam ostatnio więcej energii, nie tylko fizycznej, ale też psychicznej. Czuję się zdecydowanie lepiej. I tego mam zamiar się trzymać.

Czwartek.

Tak dużo zrobiłem
Wierz mi naprawdę,
By odnaleźć siebie,
By odnaleźć prawdę.
Wszystko już wiem,
Aż wstyd się przyznać
Rzucić się w przepaść
Jest prościej niż ją wyznać.

Nie powinnam była tyle jeść. Czuję się przepełniona. Potrzebne mi jeszcze było to pół banana na noc, nie? Przecież bez tego nie dałabym sobie rady.
Jestem beznadziejna. Zaplanowałam sobie wczoraj co dokładnie zjem, ale rano niestety wszystko spie  zepsuł mój ojciec, który zaczął mieć do mnie jakieś pretensje, nie wiadomo o co. Wszyscy w domu wiedzą, że mogę wpaść w szał, jeśli nie jestem w nastroju na słuchanie pierdo gadania kogokolwiek, oczywiście, poza moim kochanym tatusiem.
Z kuchni wyszłam wkurzona jak cholera, biorąc do pokoju tylko wafla ryżowego z łyżeczką musztardy, zamiast zdrowego soku.
W szkole było okej. Sprawdzian z matmy napisałam bez szału, ale jestem pewna, że nie dostanę jedynki. PP na pięć, wiedziałam wszystko, chociaż nawet nie zajrzałam do książki. Mieliśmy dwie godziny WFu. W szkole zjadłam jabłko, tym razem większe niż zazwyczaj, ponieważ kupiła mi je koleżanka.
Do domu wróciłam około piętnastej, zjadłam wafla z musztardą, a potem zmarnowałam popołudnie na oglądanie Supernatural. W czasie od szesnastej do dwudziestej trzydzieści zjadłam: trzy pastylki miętowe w czekoladzie, puszkę kukurydzy (znowu!), dwie pomarańcze, 4 kiwi i talerz zupy buraczkowej. Jestem bez-na-dziej-na. Nie potrafię poradzić sobie z głupią ochotą.
1000 brzuszków i francuski.
Od jutra do niedzieli głodówka. To tylko trzy dni. Dam radę.

Środa.

Ten, kto skacze do nieba, może upaść, to prawda. Ale może też poszybować w górę.

Ciężki dzień. Już teraz padam na twarz, a co dopiero będzie po nauczeniu się na sprawdzian z matmy i PP. Z okazji setnego posta mam dzień bez zawalania. Oficjalnie jestem zostałam weganką, czym podzieliłam się już ze znajomymi, więc byłoby głupio, gdybym nie schudła. W szkole widziałam dzisiaj pana F. kilka razy. To   więcej niż normalnie. Praktycznie na każdej przerwie albo koło niego przechodziłam, albo mijaliśmy się na korytarzu. To takie .. dziecinne. Jestem głupia. Sama sobie na to zasłużyłam. Gdybym miała choć odrobinę mniejsze ego, poszlibyśmy razem na tego głupiego sylwestra, a teraz pewnie bylibyśmy kolegami. Widziałam go dzisiaj, kiedy wracałam ze szkoły. Stał i czekał na jakąś laskę. A potem koło niej szedł. Po co ja w ogóle o nim piszę..? Jakoś tak..nie potrafię tego zostawić.  

Nie wiem co mi jest, zachowuję się ostatnio tak głupio i dziwnie. Jak duże rozpieszczone dziecko. Jestem taka..taka głupia i bezradna.
Nieważne.
śniadanie: sok
II śniadanie: małe jabłko
obiad: sok, trochę kiszonej kapusty
podwieczorek: wafelek ryżowy
kolacja(którą zaraz wypiję): sok

Kupiłam dzisiaj kilo kiwi. Moje soczki z dnia na dzień są coraz lepsze. I pyszne :)
Wczoraj udało mi się zrobić to tysiąc brzuszków. Prawie umarłam. Dzisiaj- bieganie. W nocy pewnie trochę poćwiczę.
Okej, idę, jak już pisałam mam sporo nauki i strasznie mało czasu. Chudego wieczoru! :3

Wtorek.

Zanim groszki i róże pocałują się znów przez płot.

Chuda, chudsza, najchudsza, idealna.

Muszę iść do łóżka. 

Zamiast spokojnego wieczoru, miałam istne piekło, ponieważ dowiedziałam się że dzisiaj mamy sprawdzian i informatyki. Trochę umiem, a jak nie, to trudno. 

Nie chcę dzisiaj dużo pisać, chcę iść spać. Nie jestem śpiąca, ale muszę spać. Sen, sen, sen, sen.

Poszłam spać przed 22, wstałam o 5:30, powtórzyłam słówka na francuski, ubrałam się i umyłam. Musiałam wyprostować włosy, bo nie nadawały się do niczego. To pierwszy raz od kilku miesięcy. Wypiłam 1,5 szklanki soku, bo tyle właśnie wychodzi z dwóch marchewek, jabłka i pomarańczy. 

W szkole zjadłam małe, zielone jabłuszko. Dostałam piątkę z WF, za rozgrzewkę. To już druga w tym półroczu, pierwsza była za prezentację ćwiczeń na drążku przed grubasami osobami z mojej klasy. Widziałam pana F. Po prostu. Chyba jestem desperatką, czy coś. Nie ważne. Stał przy szafce i zdejmował kurtkę. O i widziałam go jeszcze w sklepie..chyba.. albo to było wczoraj. Lubię wycieczki do sklepu na długiej przerwie z moją przyjaciółką.

To jednak było wczoraj. 

Pamiętam, bo wczoraj ona kupowała batonik musli. Kazała mi za niego zapłacić, a ja dziwnie się czułam, bo byłam przekonana, że wszyscy w sklepie patrzą się na mnie z politowaniem i myślą "ona ma zamiar to zjeść?!". Szczerze, to najlepiej czuję się, gdy moje produkty na taśmie to jedynie woda i apap extra. 

Moja przyjaciółka kupuje zazwyczaj jabłko i ciemną bułkę, ja biorę jabłko i wodę. Czasem samą wodę. Albo samo jabłko. Zabawne, jeszcze nigdy nie kupiłam w tym sklepie niczego poza tymi dwoma produktami (noo, trzema, bo tabletki). Podobnie jak jeszcze nigdy nie kupiłam czekolady z automatu w naszej szkole. To byłoby dziwne. 

Czterdzieści osiem po. Muszę dowlec się do łóżka, zakopać pod dwiema kołdrami i kocem i umrzeć usnąć.

Na obiad zjadłam to samo co na śniadanie, czyli sok. 

ALE POTEM STAŁO SIĘ COŚ BARDZO, BARDZO ZŁEGO.

Zobaczyłam kukurydzę w puszce. Nie. Tak. Nie. Tak. Tak. Tak. Tak. Uznałam, że pół będzie na kolację. Co zamiast tego? Zjadłam całą jako niewiadomoco, a potem dodatkowo, jak na grubaskę przystało zapchałam się siedmioma ptasimi mleczkami. Nie przeklinać. Jestem.. nie wiem. 

Na kolację, którą oczywiście też musiałam zjeść (coby czasem tłuszczu nie ubyło!) miałam kawałek wędzonej ryby. Potem posprzątałam kuchnię i mój pokój. Odrobiłam lekcje, umyłam się, pobieżnie przeczytałam nauczyłam się na informatykę, biologię i fizykę, a potem zrobiłam 50 przysiadów. 

Teraz siedzę tutaj i coraz bardziej jestem na siebie zła. 

1000 brzuszków. Muszę. Teraz.

Poniedziałek.

Nawet, jeśli mnie nie kochasz
To po prostu powiedz , że mnie kochasz.

Padam na twarz. Usnęłam dopiero o piątej nad ranem. Wstałam o szóstej, ogarnęłam się, wypiłam szklankę soku. 

W szkole zostałam zasypana uściskami moich przyjaciół i tyloma nowymi informacjami, że ledwo zdołałam to sobie poukładać. Najważniejsza z nich:  dziewczyna której wręcz nienawidzę (z wzajemnością) jest w ciąży. Na świecie istnieje jeszcze sprawiedliwość. 

Wypiłam czarną kawę i zjadłam małe jabłko. Po szkole kupiłam po dwa kilo marchewki i pomarańczy. Mój obiad składał się z soku z 2 marchewek, jabłka i pomarańczy oraz kawałek
domowej pizzy.
Fajnie było dzisiaj w szkole, nawet dostałam piątkę z matmy. Sprawdzian z muzyki poszedł mi na trójkę, ale w sumie sama jestem sobie winna. Widziałam pana F. jak znowu gadał z tą dziewczyną. Tym razem siedzieli.   Wydaje mi się że robi to specjalnie, żeby udowodnić mi, że ma powodzenie. Może to tylko moja wyobraźnia... Eh, sama nie wiem czego chcę. Z jednej strony pan F. naprawdę mi się podoba, ale nie potrafię nawet spojrzeć mu w oczy. Ba, żebym chociaż była w stanie spojrzeć na niego z odległości bliższej niż 10m. Zwykle jest tak, że kiedy go zauważę, on nagle znika. Jakby moje oczy chciały chronić mnie przed niebezpieczeństwem. Bo przecież chłopcy są niebezpieczni, prawda?
Wystraszyłam się, to pewne. Po tym jak zaprosił mnie na sylwestra i na studniówkę. Nie wiem, taka już jestem. Jest dobrze, kiedy ktoś mi się podoba i żyję sobie w moim wymyślonym świecie z tym kimś u boku. Jednak kiedy coś się zaczyna dziać, panikuję. Zrywam znajomość albo piszę coś głupiego, żeby chłopak uznał mnie za wariatkę i dał mi spokój.
Chyba mam problem.
No nie ważne. Teraz biorę się za naukę. Kiedy skończę szybka kąpiel, soczek i do łóżka.

Niedziela.

 Posłuchaj głosu serca, ono zaprowadzi Cię tam, gdzie powinieneś dotrzeć.

Jamiii. Przede mną stoi szklanka soku owocowo-warzywnego i tylko czeka na to, żeby ją wypić. Co my tam mamy? Dwie marchewki, dwa jabłka i dziwny cytrusowy owoc, smakiem przypominający grapefruit. Moja wyciskarka zamieniła to w pyszny gęsty soczek :3
Sok też się liczy jako jedzenie? Jeśli tak to źle. Chociaż.. znając moje możliwości, lepiej, że piję zdrowy sok, a nie jem chipsy.
Jutro na "dzień dobry" mamy sprawdzian z muzyki klasycznej.
Chociaż trochę się boję, wiem, że mam dużo czasu, żeby się nauczyć, bo wstałam dzisiaj około 13 i nie ma bata, żebym usnęła wcześniej niż przed 3 a.m.
Dzisiejszy bilans? Nie ma się czym chwalić. Miseczka rosołu, dwa jajka i sok łącznie z: pięciu jabłek, siedmiu marchewek, pomarańczy, cytryny i tego dziwnego owocu.  Niestety, w ogóle nie ćwiczyłam, ale za to zrobiłam gruntowny porządek w pokoju i jakieś 10 min byłam na dworze.
Cieszę się że już szkoła <powtórzyła milion pierwszy raz>. Stęskniłam się za przyjaciółmi i za tym życiem w ciągłym biegu. Rzadko mam czas na jedzenie i w ogóle myślenie o jedzeniu, co bardzo mnie cieszy. Musze kupić jutro baterię do wagi. Będę miała jutro czas, żeby pochodzić po mieście. Oby śnieg stopniał jak najszybciej. Brakuje mi biegania i w ogóle spędzania czasu na dworze. Teraz nie można wyjść z domu, żeby nie wrócić bez odmrożonych rąk.
Mam nadzieję, że moje zdrowotne soczki w krótkim czasie przyniosą jakieś rezultaty. Chociażby poprawią cerę. U nas w szkole jest dziewczyna, która  ma niesamowicie piękną twarz- jak małe dziecko. Podobno codziennie je marchewki. Czas pójść w jej ślady.
Ostatnio nie mam weny na pisanie. Nie wiem, jakoś nie mam żadnych głębszych przemyśleń, którymi chciałabym podzielić się ze światem. Mam nadzieję, że wraz z rozpoczęciem szkoły pojawią się jakieś tematy. Oby.
No tak, wpół do jedenastej. Muszę jeszcze zapakować książki i nauczyć się liczyć na francuski- na wtorek. Jeśli sprawnie mi pójdzie także z dzisiejszą muzyką, wezmę się za zadania domowe na kolejne dni.
Dobranoc! :3

Piątek.

Uważam siebie za inteligentnego, wrażliwego człowieka o duszy klowna, która przejmuje nade mną kontrolę w najważniejszych chwilach. 

Siedzę przed komputerem i słucham moich nagrań  mojego fałszu. No cóż.
Tak oto przeminęły ferie. Szybko. W końcu to tylko dwa tygodnie. Wyspałam się za wszystkie czasy, nic poza tym. Prawie nie wynurzałam nosa z pokoju. Mam nadzieję, że moje wakacje nie będą wyglądały ta samo. Nie no, będzie ciepło, będę mogła biegać. Bieganie jest dobre.
W sumie, dobrze że już szkoła. Jeśli czytacie mojego bloga, wiecie już, że nie lubię się kisić w domu. Niestety ani pogoda, ani moja lokacja nie sprzyjają spotkaniom ze znajomymi i chodzeniu do kina. Walnęłam sobie ekskluzywny nude na paznokcie. Mam nadzieję, że wytrzyma chociaż do poniedziałku. Przez długi czas nie malowałam paznokci, bo chciałam żeby trochę odpoczęły. Jakieś inne zmiany w wyglądzie? Moje włosy z mycia na mycie robią się coraz jaśniejsze. I dobrze. Przynajmniej odpadł problem fryzjera (na którego i tak nie mam kasy :x) Zbankrutowałam. W portfelu zostało mi dosłownie 10zł. A niech cię, biżuterio z allegro!
Dzisiejszy bilans? Pomyślmy. Sok z 3 pomarańczy i połówki cytryny, jakieś 100g fasolki, 10 biszkoptów.. No. Tyle. Rozłożyłam to sobie na 8 godzin. Czytałam ostatnio o diecie ośmiogodzinnej, polegającej na tym, że jemy tylko przez 8 godzin w ciągu dnia, a przez 16 pościmy .
Co za szczęście, że już szkoła <powtórzyła milionowy raz>. To dziwne ale stęskniłam się za obowiązkami i stresem. Jest ryzyko, jest zabawa, czy coś w tym guście. No nic.

Wtorek.

Zima to najcieplejsza pora roku. 

Ostatnio własnie to zdanie chodzi mi po głowie. Przypominają mi się urocze dni z przed roku, kiedy to jeszcze przyjaźniłam się z panem S.

SKĄD NAGLE 3.00 A.M. NA ZEGARZE?

..więc na czym to stanęło? Tak, pan S.
Z panem S. to zabawna historia. To znaczy teraz zabawna, bo jeszcze jakieś pół roku po naszym "zerwaniu" byłam, w lekko mówiąc, dołku emocjonalnym. Pamiętam ten dzień, kiedy oficjalnie się poznaliśmy. To dziwne, że dwoje ludzi chodzi ze sobą do szkoły przez 2 lata i nawet się nie zna. To był.. 31 sierpnia 2011, jakaś lokalna impreza. Odprowadzałam koleżankę do domu razem z jej kuzynem i trafiliśmy na S. i jego znajomych. Pogadaliśmy, pośmialiśmy się i każdy poszedł w swoją stronę. Dwa miesiące później pan S. napisał do mnie na gg i mnie naprawił. Naprawił, cóż, oszlifował. Teraz to widzę. Gdyby nie on, nadal byłabym "starą sobą", pozbawioną pewności siebie, chęci do życia i chyba nadal tkwiłabym gdzieś w tym martwym punkcie między cięciem się, a imprezami.
Pan S. to nie była jakaś tam zwykła osóbka, o ładnej buźce. Tak w ogóle, to jego buźka wcale nie była ładna. Okej, był przystojny, ale nie wzbudzał żadnych "ochów i achów". Teraz, patrząc obiektywnie, mogę stwierdzić, że miał status najpopularniejszej osoby w szkole. Zdecydowanie. Był lubiany, dało się z nim pogadać. Nie był jednym z tych kolesi z "ajfonem" i chamską gadką. Pan S. był swoistą osobowością. Kimś o tak niesamowitym charakterze , że po prostu ciężko było przejść koło niego obojętnie. Cóż, przynajmniej ja go tak odbierałam. Wydaje mi się jednak, że sam był zbyt mało pewny siebie, żeby dostrzec to, w jaki sposób odbiera go otoczenie.
Pierwsze rozmowy były praktycznie o niczym, ale po pewnym czasie potrafiliśmy gadać nawet do czwartej nad ranem (w dni powszednie!). W szkole ciężko było dostrzec w nas parę kolegów- on miał swoich znajomych, ja swoich. Rzucaliśmy sobie tylko "cześć" na korytarzu. Po kilku miesiącach pisania byłam do niego bardziej przywiązana emocjonalnie, niż do własnych rodziców. Poważnie. Tylko on potrafił mnie zrozumieć, tylko jego opinia była dla mnie ważna, tylko jego zdanie się dla mnie liczyło. Był moją. Chyba. Chyba był moją drugą połówką. W nim znalazłam wszystkie cechy, jakie musiałaby posiadać osoba, z którą chciałabym spędzić resztę życia.

No nic. To tyle na dzisiaj o panu S.  
Z dietą dobrze, dziękuję. Nie rzucam się na jedzenie, ale też nie jem typowo motylkowo. Dziennie zjadam około 800-900kcal. Czasami ćwiczę.
Pierwszy tydzień ferii za mną. Nie zrobiłam praktycznie nic. Coś czuję że nadchodzące dni będą bardziej męczące niż szkoła. No ale cóż, muszę wziąć się do pracy. Do końca ferii muszę:

1. Przeczytać wszystkie podręczniki. Tak sobie, o, po prostu je przeczytać. 
2. Dokończyć 3 książki.
3. Odwiedzić dwie przyjaciółki.
4. Posprzątać. 
5. Dokończyć jedno anime. 

Nie dam rady napisać więcej. Muszę się zagrzebać w łóżku i przeczekać do 9. O 9 zadzwoni budzik. Mam mniej niż 6 godzin snu.

Tylko nie choruj Anastazjo.

Środa.

Życie składa się z wielu drobnych monet, a kto je podnosi jest zamożny. 

No tak, cóż. Zżerają mnie wyrzuty sumienia, od razu powiem. Po przeczytaniu Waszych komentarzy ..czuję się jak, no nie wiem, jakbym utopiła kilkanaście małych szczeniaczków. Co najmniej.
Niestety moja baletnica poszła się jeba uprawiać miłość. Mogłam to przewidzieć. O ile głodówka poszła mi dobrze, tak dzisiaj zawaliłam. Może nie całkiem, ale i tak nie jestem z siebie dumna. Miał być serek wiejski, a zamienił się w jakieś 700kcal owoców i dwie babeczki, które zachciało mi się przed chwilą piec. Nie warto rozpamiętywać. Najwidoczniej jeszcze nie jestem gotowa na dietę baletnicy. Spróbuję za jakiś czas.
Od wczoraj przeglądam strony z wegańskimi i wegetariańskimi przepisami i strasznie mnie to kręci. Te wszystkie zdrowe rzeczy, w stylu mleka kokosowego i pasty z awokado. To brzmi tak pysznie, że na samą myśl  cieknie mi ślinka. Muszę iść jutro do koleżanki robić projekt, a nie mam jeszcze żadnych materiałów. Tak bardzo mi się nie chce! Jestem wykończona Za dnia zrobiłam 500 brzuszków, szykuję się na drugie tyle,  jak w końcu przestanę czuć się taka pełna. Chyba odpuszczę sobie dzisiaj ćwiczenia z Ewą. Może poskaczę na skakance? Wczoraj wieczorem ćwiczyłam dużo. Robiłam ćwiczenia ze "skalpela" i kilka własnych.
Ostatnio męczy mnie bezsenność. Nie dość, że zasypiam trzy, lub cztery godziny o pójściu do łóżka, to do tego cały dzień chodzę ja zombie. Tęsknię za moimi przyjaciółmi ze szkoły, a to dopiero trzeci dzień ferii. Nie wiem jak wytrzymam te 14 dni. Nie mam dzisiaj weny na pisanie. Mam chaos w głowie, pewnie przez ten sok poziomu cukru.

Przepraszam że Was zawiodłam. 

Wtorek

Stop eat fat pig!

Nanananananana. Za chwilę kolęda. Właśnie skończyłam moją zieloną herbatę. To nie to samo, poprzednia była lepsza. Jak będę w mieście kupię nową. Bolą mnie oczy.
Moja silna wola została dzisiaj wystawiona na próbę i to nie byle jaką, bo musiałam zastąpić mamę w sklepie. Brat miał gorączkę, a po południu miał przyjechać towar, takie tam. Trzy godziny gapienia się na jedzenie i słuchania głośnych, lekko pijanych klientów. Idealne popołudnie, nie ma co. Wytrwałam nie zjadłam nic. Okrągłe różowe nic, tak urocze jak koszyk małych kociaków. Tak więc oficjalnie mam za sobą drugi dzień głodówki. To niesamowite. Moja silna wola działa lepiej z dnia na dzień. Oby tak dalej. Nie ćwiczyłam dzisiaj, ponieważ nie miałam czasu. Może zmotywuję się do tego jakoś po wizycie księdza. Ciągle myślę o Panu F. chociaż wiem, że nie powinnam. Niby jest idiotą, ale jakoś nie mogę wywalić go z głowy. Szkoda mi go, po tym, jak odmówiłam pójścia z nim na sylwestra i na studniówkę. A kiedy w piątek zobaczyłam jak na przerwie gada z jakąś dziewczyną (God, pół kilo tapety, różowe spodnie, gruba dupa i cie..c..ciem...ciemna cera) myślałam, że oszaleję. Jestem egoistką, narcyzem i zazdrośnicą, muszę to zmienić, bo zeświruję. Albo ja albo inni. Nieważne. Znowu mam ochotę na fryzjera. Myślę żeby trochę rozjaśnić włosy, tak do ciemnego blondu. Tyle, że po pierwsze zostało mi jakieś niecałe 50zł które pewnie wyparuje do końca ferii, a po drugie boję się, że moje włosy przestaną się tak słodko kręcić. Zobaczymy. Na razie zostawimy to co jest, czyli burzę jasnobrązoworudych  faloloczków.
No nic, czyli od jutra oficjalna dieta baletnicy. Na szczęście w lodówce nadal stoją dwa serki wiejskie i tylko czekają, żebym zjadła po jednym jutro i pojutrze. Zastanawiam się, co zrobić z tymi dwoma dniami mięsa drobiowego. Może mogłabym zastąpić je pieczoną rybą? Co o tym myślicie?
Trzymajcie się :3

Poniedziałek.

Pierwszy oficjalny dzień ferii.

No tak. Wybaczcie, że nie pisałam. Jakoś nie mogłam zebrać myśli. Kilka razy zaczynałam pisać, ale kończyłam gdzieś w połowie. Nie pamiętam co jadłam przez ten czas. W piątek miałam głodówkę, dzisiaj też. O ile uda mi się wytrwać bez jedzenia też jutro, zacznę dietę baletnicy. Z każdej strony atakują mnie pokusy. Wczoraj, leżąc w nocy w łóżku i czytając, miałam potworną ochotę na ostatni kawałek kruchego cista, który leżał w spiżarni i tylko czekał aż wyciągnę po niego moje tłuste jak parówki palce. O nie, nie mogę. Kilka godzin wcześniej zeszłam też na dół, niesiona niepohamowaną chęcią na zjedzenie chleba z drobiową kiełbasą. Tak wiec wzięłam dwie kromki, posmarowałam cieniutko masłem i położyłam kilka plastrów wędliny.. ale. Nie. Nie mogłam. Zostawiłam chleb, a kiełbasę dałam kotu. Niemogęniemogęniemogęniemogęjeść. Dzisiaj? Hm, była jedna taka chwila, ale raczej złości, nie pokusy. Znalazłam w kuchni PIĘĆ paczek chipsów i zrobiłam awanturę o to, że mają one zniknąć z mojego pola widzenia. Oo, ale to nie wszystko, najgorsze są głupie spojrzenia babci i różne kombinacje nakazów lub propozycji jedzenia zawierające słowo "mięso". Pewnie, mięso tu, mięso tam a dupa rośnie. Na domiar złego na obiad były dzisiaj FRYTKI, myślałam, że zacznę wrzeszczeć, ale tylko spojrzałam na nie z obrzydzeniem, zapytałam mamy i babci czy mają zamiar to zjeść, a po uzyskaniu przeczącej odpowiedzi bez mrugnięcia okiem wrzuciłam je do garnka z resztkami dla zwierząt. Czy to jest naprawdę takie trudne, zrobić głupi, zdrowy obiad, nieociekający tłuszczem? Najwidoczniej tak. Na szczęście, wczoraj przynajmniej do kolacji nie mogłam się przyczepić, bo była pieczona ryba z przyprawami. Nic zakazanego. Zjadłam niecały kawałek i odrobinę skórki, profilaktycznie. Za dnia zjadłam jeszcze batonik śmietankowy i garść orzechów. Nie żałuję tego, następnym razem bardziej się postaram.
Wygrzebałam się dzisiaj z łóżka około jedenastej, na pół gwizdka zrobiłam "skalpel" z Ewą Chodakowską, czytałam, obejrzałam "Umrzeć dla tańca", ćwiczyłam, piłam wodę. No cóż. Jutro mamy kolędę, wszyscy będą zabiegani i nikt nie będzie miał czasu proponować mi jedzenia. Super. Okej, nie myślę o kościele, bo tylko się wkurzę i zacznę rzucać wyzwiskami. Spokojnie, spokojnie.

niejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćnieniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeśćniejeść.

Wtorek.

Kiedy łamiesz zasady, łam je mocno i na dobre.

Takiego obrotu spraw, to się nie spodziewałam. Z mojej jedynki z mamy zrobiłam wręcz tragedię narodową, a tu patrzcie państwo. Chyba stał się jakiś cud, bo patrząc na moje oceny.. no cóż, spodziewać mogłam się wszystkiego, ale na pewno nie tego! Także <tyn tyn tyn> siedem czwórek, osiem trójek i jeden (lub dwa, teraz nie wiem..) dopuszczające. I jak tu nie skakać ze szczęścia? Dwa razy musiałam osobiście sprawdzić, zanim w pełni przyjęłam do wiadomości, że w rubryce na moją ocenę z matmy jak byk stoi wymarzone dwa. Aż zachciało mi się żyć. Poza tym, spodziewałam się też gorszych ocen z innych przedmiotów, nie myślałam nawet, że dociągnę do 3.0, a tu takie zaskoczenie. Muszę być prawdziwą szczęściarą. Ah, okej, koniec podniecania się szkołą. W tym półroczu postaram się nie mieć na koniec żadnych zagrożeń i zdobywać lepsze stopnie. Dzisiejszy bilans to dwa jabłka do południa i naleśniki na obiad. Cóż, uparłam się na te naleśniki i tyle, taka moja natura. Za kilka dni mi się znudzą, ale na razie naleśnikomania. Wolę zjeść naleśniki, a potem je spalić, niż rzucić się w nocy na jedzenie. Nadal czuję się wręcz przejedzona, a od "obiadu" minęły tylko dobre trzy godziny. Chcę dzisiaj bardziej popracować nad ramionami, a dać trochę odpocząć nogom. Nie byłam dzisiaj też biegać, ponieważ, o ile rano było jeszcze sucho, tak do godziny 15 świat przykryła kilkucentymetrowa warstwa śniegu. Mam nadzieje, że szybko się ociepli,bo nie chcę, żeby moja dopiero co nabyta kondycja za bardzo się rozleniwiła. Padam na twarz, spałam tylko 4 godziny. Mam zamiar w miarę sprawnie odrobić lekcje na jutro, poćwiczyć, umyć się i być w łóżku o 22. No cóż, kochane, chudych snów :3

Poniedziałek 2.

Lepiej kochać, a potem płakać. Następna bzdura. Wierzcie mi, wcale nie lepiej. Nie pokazujcie mi raju, żeby potem go spalić.

W czwartek, w mieście w którym chodzę do szkoły zabiła się dziewczyna. Nie wiem ile dokładnie miała lat, była mniej więcej w naszym wieku. To przykre, że tak młode osoby postanawiają zakończyć swoje życie. Problemy, owszem, istnieją, ale zawsze jest jakieś rozwiązanie. Czas leczy wszystkie rany. Młodość jest zbyt krótka, by umierać, nim zdążymy się nią w pełni nacieszyć.. Sama myślałam kiedyś, hm, w sumie wcale nie tak dawno, by ze sobą skończyć, ale nie tak. Nie z tak błahego powodu jakim jest chłopak. Nie wiem czemu to piszę. Zawsze jest tak, że po jakiejś tragedii, ludzie bardziej doceniają swoje życie. To po prostu smutne, że młode dziewczyny kończą w trumnie. Zamówiłam sobie "Motylki". Czytałam tę książkę już kiedyś, ale chcę mieć ją na własnej półce. Mam nadzieję, że jakoś na dniach przyjdzie. Muszę dokończyć trzy książki, zanim się a nią wezmę. Całe szczęście już tylko kilka dni i ferie, będę miała dużo czasu. 
Bardzo cierpię przy wchodzeniu i schodzeniu ze schodów. Do tego boli mnie jedno biodro. Ale biegam, biegam.  To, co teraz czuję, jest takim budującym bólem, informującym mnie, że jest dobrze. Nie jadłam dzisiaj za wiele, na śniadanie jabłko, potem talerz niezabielanej zupy warzywnej, kilka suchych naleśników(którymi najadłam się praktycznie do końca dnia), potem znowu jabłko i 3 mini wafelki ryżowe. Mało "motylkowo", ale przynajmniej nie padam z głodu. Nie szłam dzisiaj do szkoły, ponieważ pierwsze i drugie klasy miały wolne, chodziło o coś związanego z próbnymi maturami. Jutro mamy bardzo luźne lekcje. Chciałam dzisiaj odrobić zadania na resztę tygodnia, ale jakoś zabrakło mi motywacji. Może zrobię to, kiedy skończę pisać, nie jestem jeszcze bardzo zmęczona. 
Możliwe, że pojadę do pracy w wakacje. Tata ma jakieś znajomości i mogłabym pracować jako kelnerka  ośrodku wczasowym. Moi rodzice pracowali tam, kiedy byli młodzi. Taka wakacyjna praca byłby mi bardzo na rękę. Nie chcę spędzić tych wakacji tak jak poprzednich- śpiąc do południa i jedząc co popadnie. Kiedy dochodzi do tego możliwość zarobienia jakichś pieniędzy, jestem jak najbardziej na "tak". Ah, miesiąc, lub nawet więcej wolności, z dala od domu, czego można chcieć więcej? Nigdy nie byłam na prawdziwych wakacjach. Nie wiem jak to jest mieszkać w pensjonacie, czy hotelu. Lato spędzałam zawsze w domu. Kiedy byłam młodsza tata woził mnie nad jezioro, albo zabierał na ryby. Teraz pozostaje mi tylko siedzenie w moim malutkim pokoiku i oglądanie anime, albo czytanie książek. Te wakacje będą inne, czuję to. 
Kiedy już będę dorosła, będę dużo podróżować. Kocham zmiany, a zmiany otoczenia zawsze dobrze na mnie wpływają. Nie boję się nowych miejsc i ludzi. Chciałabym poznać świat i wszystkie jego tajemnice. Mam nadzieję, że kiedyś będzie mnie stać na spełnienie tych wszystkich marzeń. Ba, na pewno. Nie chcę przegrać życia. 
Od jutra, właściwie od dzisiaj, bo za kilka minut będzie już wtorek.. Także od dzisiaj staram się jak mogę. Nie chcę tkwić dłużej w tym ohydnym ciele, ani bezradności spowodowanej złymi ocenami. To jest moje życie i chcę je przeżyć jak najlepiej. 

Poniedziałek.

Captain America's been torn apart
Now he's a court jester with a broken heart

Wybaczcie, że nie piszę w weekendy. Zwykle nie mam wtedy głowy do blogowania. Mam jednak jedynkę z matmy. Nie wiem co dalej- chyba test sprawdzający, czy coś takiego. To zabawne, nigdy nie byłam w takiej sytuacji. Ba, nigdy nawet nie pomyślałabym że kiedykolwiek będzie mnie dotyczyło coś takiego jak "wystawianie zagrożeń". Aż tu nagle takie zaskoczenie. W gimnazjum nie przykładałam dużej wagi do nauki, miałam średnią 4.0 bez żadnego stresu. Po prostu wystarczała mi inteligencja i czasami posiedzenie nad podręcznikiem. Nie było mowy o dwójce na koniec. Oczywiście, mogłabym uczyć się lepiej, czy nawet starać się o świadectwo z paskiem, ale po co? Nie jestem typem człowieka, który jest w stanie poświęcić cały swój wolny czas nauce. Teraz wszystko się zmieniło. Chodzę do jednej z najlepszych szkół w województwie, nasi absolwenci studiują na Uniwersytecie Jagiellońskim, czy innych prestiżowych uczelniach. A ja? Gdzie ja trafię jeśli nadal będę takim leniem? Życie to nie bajka, nie wystarczy gadane i punkty IQ. Trzeba się starać i pracować, bo inaczej nic się nie osiągnie. Anastazjo, zapamiętaj to sobie. Bez pracy nie ma kołaczy. Chociaż, w sumie, bez kołaczy dam sobie świetnie radę, ale mniejsza z tym. Lajf is brutal.
No nic. Nie jestem z tych, które to się przejmują. Spokojnie, przecież to poprawię, świat się nie zawalił. Nauczę się i poprawię. Dla chcącego nic trudnego. Weekend spędziłam jedzeniowo-aktywnie, ale nie jestem z tego powodu smutna czy zła. Jakoś tak.. wszystko mi jedno. Jadłam przeważnie zdrowe rzeczy i piłam dużo wody. No i biegałam, to najważniejsze. Potrafię biec już prawie bez przerwy, a pod koniec zawsze biegnę sprintem, tak, że moje dyszenie słychać w całym domu. Ale to dobrze. Weszłam dzisiaj na wagę, ale szalone tanie wagi mają to do siebie, że czasem odmawiają współpracy. Nogi bolą mnie strasznie, podobnie jak klatka piersiowa po damskich pompkach. Nie czuję się jeszcze na siłach, by zacząć robić męskie. Szczerze, nie wiem co teraz z tą dietą SGD. Nie jestem jeszcze na tyle silna, by móc ją przejść, bo gubią mnie weekendowe kalorie. Dopóki nie znajdę rozwiązania na moje kaloryczne szaleństwa, postaram po prostu odżywiać się racjonalnie, powiedzmy, na razie, do 700kcal dziennie. Kiedy przyjdzie wiosna i zrobi się cieplej pomyślę co dalej. Na razie się z Wami żegam. Spokojnej nocy.

Czwartek.

„Pomyśl, jak będziemy się czuć nazajutrz. Pomyśl o ile trudniejsze po wspólnie spędzonej nocy będzie udawanie, że nic do siebie nie czujemy przy innych ludziach, nawet jeśli jedyne co zrobimy to zaśniemy obok siebie. To jak wzięcie małej dawki narkotyku... sprawia jedynie, że chce się więcej.”

Ze złych rzeczy to to, że prawie nic nie napisałam na dzisiejszym sprawdzianie z matmy. Najprawdopodobniej będę musiała pisać egzamin poprawkowy. przeraża mnie to. Chociaż nie.. nie. Takie rzeczy się zdarzają.
Zwykle zanim zacznę pisać przez pół godziny szukam jakiegoś natchnionego cytatu. Ten dzisiejszy osobiście interpretuję trochę po swojemu. "Spanie z kimś" może być tutaj nawiązaniem do jedzenia w nocy.
Za oknem straszny wiatr.
Spałam dzisiaj bardzo mało, bo przez stres związany z matmą, za cholerę nie mogłam usnąć. Przez dwie wolne godziny wraz z koleżanką byłyśmy w tesco i w drogerii. Kupiłam sobie dwa grapefruity i krem. Dzień byłby spokojny, gdyby nie ta matma.. nadal nie daje mi to spokoju. W każdym razie w domu byłam około 13, zjadłam obiad i poszłam się przebiec. Wreszcie przyszły moje buty. Są urocze. Biegając dzisiaj zauważyłam że jak nic straciłam kondycję. Na trasie, którą jesienią przebiegałam bez zatrzymania, teraz musiałam kilka razy zamieniać trucht w marsz. Po powrocie byłam wykończona. Na szczęście nie mam na jutro żadnych lekcji, więc miałam dużo czasu na dokończenie mojego anime i obejrzenie filmu.
Dzisiejszy bilans:
śniadanie: dwa mini wafle ryżowe z dżemem z czarnej porzeczki
obiad: grapefruit i rosołek w proszku
kolacja: trochę sera,bardzo mało ryby po grecku, pół szklanki kubusia

Razem miało to około 400kcal. Dzień uznaję za zaliczony. Jestem głodna i zmęczona. Potrzebuję snu.

Środa.

Szkoła, nareszcie!

Myślałam że umrę. Nie chodzi o to, że nie lubię spędzać czasu w domu, ale o to, że nigdy nie wiem, co ze sobą zrobić i najczęściej kończę z nosem w lodówce. Nie mogę znieść myśli o feriach, głupie ferie, przepadnijcie! Będę spała do 15 i jadła obiad na śniadanie, soł macz fan! 

Niby fajnie, że nie trzeba się uczyć, ale już wolę poświecić te 2 godziny dziennie i się pouczyć, niż kisić się w domu. 

Koleżanka ma mi przynieść całego Harrego Pottera, coby mi się nie nudziło w czasie wolnym, chociaż i tak wątpię, że uda mi się utrzymać dietę podczas ferii. Zwykłam zajadać nudę, przyznaję się bez bicia. 

No ale okej, do ferii ponad tydzień, więc nie ma co się teraz przejmować, pomyślę o organizacji tego czasu kiedy indziej. 

Tak więc do rzeczy, dzisiaj, środa, szkoła, te sprawy. Brakowało mi koleżanek i przerw. W sumie, lubię szkołę. Dostałam dzisiaj dwie czwórki- ze sprawdzianów z fizyki i informatyki. To dla mnie duży sukces, ponieważ jestem raczej umysłem humanistycznym. Jutro czeka mnie jeszcze  poprawa z matmy, od której wyniku zależy moja dwójka. Właściwie jutro będzie fajny dzień, bo mamy tylko trzy lekcje i na dziesiątą, co zdarzy mi się w sumie pierwszy raz. Tak bardzo cieszę się z moich dzisiejszych dobrych ocen! Kartkówkę z biologii też napisałam dobrze, wczorajsza nauka naprawdę się opłaciła. 

Dzisiejszy bilans:

śniadanie: białko jajka i jabłko

obiad: szklanka bulionu z kostki z odrobiną makaronu

kolacja: trzy kiszone ogórki i dwa mini wafelki ryżowe(jeden ma 23kcal)+ trochę niskosłodzonego dżemu z czarnej porzeczki.
Wszystko miało nie więcej niż 300kcal, także drugi dzień SGD mogę uznać za udany.

Do tego rozciąganie i 20min areobiku w domu. Strasznie boli mnie klatka piersiowa i mięśnie rąk od tych wczorajszych "pompek", a zrobiłam ich przecież po pierwsze tylko kilka, a po drugie damskich :)

Chyba rzeczywiście muszę popracować nad mięśniami w górnej partii ciała. Jak można nie umieć zrobić nawet jednej męskiej pompki! Oh, okej, kończę, bo muszę uczyć się na matmę. Branoc:3

Wtorek.

Kto nie dotknął ziemi ni razu, Ten nigdy nie może być w niebie.

Pierwszy dzień nowego roku.
Sączę właśnie drugą szklankę zielonej herbaty. Jest dobrze.
Wczorajszy sylwester spędziłam bardzo spokojnie, z dwiema koleżankami i dwiema butelkami szampana dla dzieci. Nie za bardzo pamiętam co jadłam wczoraj, ale nie było tego dużo. Na pewno nie przekroczyłam 800kcal. Spać poszłam około godziny piątej, wstałam przed jedenastą. Pół nocy oglądałam anime "Sword Art Online" i jeśli ktoś jest fanem "chińskich bajeczek" to bardzo polecam. Na śniadanie zjadłam tosta i pomidora, na obiad jabłko, a na kolację mały kawałek smażonego pstrąga. Więc wychodzi 170kcal+ten pstrąg.
Zaczynam dietę skinny girl, od dzisiaj. To znaczy zaczęłam dietę skinny girl, może tak. Na wielu blogach czytałam ostatnio o akcji, polegającej na zrobieniu sobie zdjęcia dzisiaj i w pierwszy dzień lutego. Nie mam niestety lustra obejmującego całą sylwetkę, ale myślę że jakoś uda mi się sfotografować moją obecną figurę. Co ja mogę, najlepiej nie jest. Zauważyłam że strasznie zwisa mi skóra(tłuszcz, nie wiem co to jest) z ramion i wygląda to paskudnie. Dlatego chcę albo kupić hantle, albo zacząć chodzić na siłownię z koleżanką. Chyba że zacznę robić "program 100 pompek", co przynajmniej nie obciąży mojego portfela(i tak już zresztą uszczuplonego przez buty do biegania). Haha, przed chwilą zrobiłam sobie test: 0 pompek zwykłych i 5 pompek damskich. Jest moc!

Jakoś nie specjalnie przekonywały mnie zasady, a szczególnie to niewliczanie kalorii z owoców i warzyw. Głupota. Okejj, idę się uczyć. Chcę położyć się dzisiaj wcześniej, a mam jutro sprawdzian z fizyki i kartkówkę z biologii. Yh. Na dzień dzisiejszy, oficjalnie, ważę 61,9kg. Nie miałam niestety możliwości zważenia się rano. Obiecuję, że przez cały rok 2013 moja waga nigdy nie będzie wyższa. 

Z okazji Nowego Roku życzę Wam, moje kochane, przede wszystkim wytrwałości, siły i uporu w dążeniu do swojej wymarzonej wagi. Niech ten rok będzie dla Was lepszy od poprzedniego i niech każdy kolejny dzień przynosi Wam radość, satysfakcję i motywację do stawania się kimś lepszym, niż byłyście dnia poprzedniego. 

Branoc! :3